پیکربندی نادرست، پوشش ناقص ابزارهای امنیتی و دسترسی‌های بیش از حد، همچنان گریبان امنیت سایبری سازمان‌ها را گرفته و حدود ۸۷ درصد نفوذها چندین سطح حمله را درگیر کرده‌اند.
شرکت Palo Alto Networks در گزارش جهانی پاسخ‌گویی به رخدادهای سایبری ۲۰۲۶ (Global Incident Response Report 2026)، یافته‌های حاصل از بررسی بیش از ۷۵۰ پرونده رخداد سایبری توسط واحد Unit 42 را منتشر کرده است. داده‌های این گزارش به رخدادهای بررسی‌شده بین اول اکتبر ۲۰۲۴ تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵ مربوط می‌شود و اطلاعات سازمان‌هایی از بیش از ۵۰ کشور را در بر می‌گیرد.
هوش مصنوعی سرعت حملات را افزایش می‌دهداستفاده فزاینده مهاجمان از هوش مصنوعی برای افزایش سرعت و مقیاس عملیات سایبری یکی از چهار روند اصلی شناسایی‌شده در این گزارش است. هوش مصنوعی با کاهش کار دستی موردنیاز برای شناسایی اهداف، مهندسی اجتماعی، توسعه اسکریپت‌ها و اجرای حملات اخاذی، امکان انجام عملیات هم‌زمان علیه اهداف متعدد را فراهم می‌کند.بر اساس داده‌های گزارش Unit42 ، یک چهارم نفوذهای سال ۲۰۲۵، به‌طور متوسط در ۷۲ دقیقه به مرحله سرقت داده رسیدند؛ در حالی که این زمان در سال ۲۰۲۴، ۲۸۵ دقیقه بود. همچنین سهم رخدادهایی که در کمتر از یک ساعت به سرقت داده منجر شدند، از ۱۹ درصد در سال ۲۰۲۴ به ۲۲ درصد در سال ۲۰۲۵ افزایش یافت.این گزارش به استفاده از هوش مصنوعی در شخصی‌سازی حملات فیشینگ، تولید اسکریپت‌های مخرب، ساخت هویت‌های جعلی و سوءاستفاده از ابزارهای هوش مصنوعی سازمانی نیز اشاره می‌کند. در این میان، مهاجمان ممکن است با استفاده از اعتبارنامه‌های سرقت‌شده، دستیارهای هوش مصنوعی داخلی را برای جمع‌آوری اطلاعات درباره سامانه‌ها، دستورالعمل‌های مدیریتی و نقشه‌های شبکه به کار بگیرند.
هویت دیجیتال؛ یکی از مسیرهای اصلی نفوذدومین روند مهم گزارش، نقش محوری هویت دیجیتال در موفقیت حملات است. طبق یافته‌های Unit 42، ضعف‌های مرتبط با هویت در نزدیک به ۹۰ درصد بررسی‌های این واحد نقش مؤثری داشته‌اند. این گزارش نشان می‌دهد که ۶۵ درصد مسیرهای دسترسی اولیه در رخدادهای بررسی‌شده به روش‌های مبتنی بر هویت مربوط بوده‌اند. از این میان، مهندسی اجتماعی مرتبط با هویت ۳۳ درصد و سوءاستفاده از اعتبارنامه‌ها و حملات جست‌وجوی فراگیر (Brute Force) مجموعاً ۲۱ درصد را تشکیل می‌دادند.در بررسی بیش از ۶۸۰ هزار هویت ابری نیز مشخص شد که ۹۹ درصد کاربران، نقش‌ها و سرویس‌های بررسی‌شده، مجوزهایی بیش از نیاز خود داشته‌اند. چنین وضعیتی می‌تواند حرکت جانبی مهاجم در محیط سازمانی و گسترش دسترسی او به سامانه‌های دیگر را آسان‌تر کند.Unit 42 برای مقابله با این تهدیدها، استفاده از روش‌های مقاوم در برابر فیشینگ برای احراز هویت چندعاملی، محدودسازی دسترسی‌ها بر اساس اصل حداقل سطح دسترسی، مدیریت مستمر هویت‌های ماشینی و کاهش مدت اعتبار نشست‌های حساس را توصیه می‌کند.
گسترش حملات زنجیره تأمین نرم‌افزارسومین روند گزارش، گسترش خطرات زنجیره تأمین از آسیب‌پذیری‌های کد به یکپارچه‌سازی‌های نرم‌افزاری، ابزارهای مدیریت پیمانکاران و ارتباطات مورد اعتماد میان سرویس‌هاست. بر اساس داده‌های Unit 42، داده‌های برنامه‌های نرم‌افزار به‌عنوان سرویس (SaaS) در ۲۳ درصد پرونده‌های سال ۲۰۲۵ مرتبط با تحقیقات این واحد نقش داشته‌اند؛ این سهم در سال ۲۰۲۴، ۱۸ درصد، در سال ۲۰۲۳، ۱۲ درصد و در سال ۲۰۲۲، ۶ درصد بود.گزارش توضیح می‌دهد که مهاجمان می‌توانند با سوءاستفاده از توکن‌های OAuth، کلیدهای API یا مجوزهای به‌ارث‌رسیده از یکپارچه‌سازی‌های شخص ثالث، به سامانه‌های متصل دسترسی پیدا کنند. همچنین ابزارهای مدیریت و نظارت از راه دور، در صورت نفوذ به زیرساخت ارائه‌دهنده یا محیط مشتری، ممکن است برای اجرای فرمان یا توزیع بدافزار در مقیاس گسترده استفاده شوند. در حوزه نرم‌افزارهای متن‌باز نیز بیش از ۶۰ درصد آسیب‌پذیری‌های برنامه‌های ابری بومی، طبق پژوهش این واحد، در کتابخانه‌های وابستگی غیرمستقیم قرار داشته‌اند. مهاجمان همچنین ممکن است کد مخرب را در بسته‌های نرم‌افزاری وارد کنند تا هنگام نصب یا ساخت نرم‌افزار اجرا شود و پیش از استقرار برنامه، محیط توسعه را آلوده کند.
تغییر الگوی اخاذی؛ سرقت داده بدون رمزگذارییافته‌های گزارش نشان می‌دهد که اخاذی سایبری بیش از گذشته به سرقت داده و تهدید به افشای اطلاعات متکی شده است. در سال ۲۰۲۵، رمزگذاری فایل‌ها در ۷۸ درصد پرونده‌های اخاذی بررسی‌شده مشاهده شد؛ این رقم در سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ عموماً در سطح ۹۰ درصد یا بالاتر قرار داشت. به این ترتیب، رمزگذاری همچنان یکی از روش‌های مهم مهاجمان است، اما برای اعمال فشار بر قربانیان ضرورت ندارد. تهدید به انتشار داده‌های سرقت‌شده، فروش اطلاعات یا تماس مستقیم با کارکنان و مشتریان نیز می‌تواند به ابزار اخاذی تبدیل شود.طبق این گزارش، میانه مبلغ اولیه درخواست باج از ۱٫۲۵ میلیون دلار در سال ۲۰۲۴ به ۱٫۵ میلیون دلار در سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است. همچنین میانه پرداخت نهایی در پرونده‌هایی که قربانیان پرداخت را انتخاب کردند، از ۲۶۷ هزار و ۵۰۰ دلار به ۵۰۰ هزار دلار رسید.در عین حال، ۴۱ درصد قربانیان توانستند سامانه‌های خود را از نسخه‌های پشتیبان بازیابی کنند، بدون آنکه مجبور به پرداخت باج شوند. با این حال، در ۲۶ درصد پرونده‌های اخاذی، مهاجمان نسخه‌های پشتیبان را نیز تحت تأثیر قرار داده بودند.
تغییر تاکتیک‌های بازیگران دولتیچهارمین روند گزارش به تغییر روش‌های بازیگران دولتی در محیط‌های سازمانی مدرن مربوط است. Unit 42 از افزایش تمرکز بر زیرساخت‌ها و بسترهای مجازی‌سازی، استفاده از هویت‌های جعلی و بهره‌گیری از سناریوهای استخدامی برای دسترسی اولیه خبر می‌دهد.گزارش همچنین به نشانه‌های اولیه استفاده برخی بازیگران دولتی از هوش مصنوعی اشاره می‌کند؛ از جمله تولید هویت‌های جعلی و خودکارسازی بخش‌هایی از عملیات. با این حال، Unit 42 تأکید می‌کند که شواهد مربوط به استفاده گسترده این بازیگران از هوش مصنوعی همچنان محدود است.
توصیه‌های امنیتی برای سازمان‌هادر بخش توصیه‌ها، گزارش بر چند اقدام کلیدی تأکید می‌کند: یکپارچه‌سازی داده‌های امنیتی برای افزایش دید عملیاتی، استفاده از هوش مصنوعی و خودکارسازی برای شناسایی و مهار سریع تهدیدها، اجرای معماری اعتماد صفر (Zero Trust)، محدودسازی مجوزهای کاربران و سرویس‌ها و مدیریت مستمر هویت‌های انسانی و ماشینی.همچنین ایمن‌سازی چرخه عمر توسعه نرم‌افزار، بررسی وابستگی‌های متن‌باز، کنترل یکپارچه‌سازی‌های شخص ثالث، محافظت از مرورگر و اعتبارسنجی کد تولیدشده با هوش مصنوعی از دیگر توصیه‌های مطرح‌شده در این گزارش است.جمع‌بندی Unit 42 این است که بسیاری از نفوذها نه به دلیل استفاده مهاجمان از روش‌های کاملاً جدید، بلکه به دلیل شکاف‌های قابل پیشگیری در پیکربندی، مدیریت دسترسی و پوشش امنیتی موفق می‌شوند. در شرایطی که زمان رسیدن حمله به مرحله سرقت داده کاهش یافته است، افزایش دید عملیاتی و توانایی شناسایی و مهار سریع رخدادها اهمیت بیشتری پیدا می‌کند
