به گزارش آی سی تی نیوز؛ استارتاپ آمریکایی Heatbit از محصولی به نام Bitwater رونمایی کرد که جای المنت آبگرمکن برقی را می‌گیرد و همزمان با گرم کردن آب، محاسبات استخراج بیت‌کوین را اجرا می‌کند. این دستگاه با ۲۰ تراشه Bitmain BM1370، نرخ پردازش ۳۴ تراهش بر ثانیه و بازدهی ۱۲ ژول بر تراهش ارائه می‌شود. خبر معرفی این محصول در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۶ (۳۰ مهر ۱۴۰۵) منتشر شده است .
نحوه کارکرد و مشخصات فنی
Bitwater از جریان آب داخل مخزن برای خنک‌کاری تراشه‌ها استفاده می‌کند و به همین دلیل، برخلاف دستگاه‌های متداول استخراج رمزارز، به فن نیاز ندارد و بدون صدای ناشی از فن فعالیت می‌کند. توان مصرفی حداکثر ۶۰۰ وات اعلام شده است، هرچند با محاسبه بازدهی ۱۲ ژول بر تراهش و نرخ ۳۴ تراهش، عدد ۴۰۸ وات نیز به دست می‌آید . نصب دستگاه به‌صورت DIY انجام می‌شود و روی آبگرمکن‌های برقی ۳۰ تا ۸۰ گالنی آمریکا و کانادا با درگاه استاندارد ۱ اینچی نصب می‌شود. برندهای سازگار شامل A.O. Smith، Rheem، Bradford White، Whirlpool و GE هستند و نیازی به تغییر لوله‌کشی یا مدار جدید نیست .
کاربران می‌توانند از استخراج گروهی با پاداش‌های کوچک‌تر یا استخراج انفرادی با امکان دریافت کل پاداش یک بلاک استفاده کنند. اپلیکیشن همراه، دما و درآمد را پایش می‌کند و بیت‌کوین به کیف پول تحت کنترل کاربر واریز می‌شود .
قیمت و زمان عرضه
قیمت پیش‌فروش نسخه اول (Genesis Batch) ۸۹۹ دلار است و نسخه‌های بعدی تا ۱۲۹۹ دلار قیمت خواهند داشت. تحویل سفارش‌ها سه‌ماهه اول ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است .
تحلیل اقتصادی: بازگشت سرمایه در ۲.۵ سال، گارانتی یک‌ساله
بر اساس داده‌های Hashrate Index، یک دستگاه ۳۴ تراهشی در حالت ایده‌آل روزانه حدود ۱.۲۵ دلار (سالانه حدود ۴۵۵ دلار) بیت‌کوین استخراج می‌کند. با احتساب ۸۰ درصد زمان کارکرد واقعی، درآمد سالانه به حدود ۳۶۵ دلار کاهش می‌یابد. با قیمت ۸۹۹ دلار، دوره بازگشت سرمایه حدود ۲ تا ۲.۵ سال است، در حالی که گارانتی محصول فقط یک سال است . Heatbit در شرایط خدمات خود تأکید کرده که نصب باید توسط متخصص دارای مجوز انجام شود و درآمد استخراج ممکن است صفر باشد .
تحلیل ICTNews
ایده Bitwater بر یک اصل اقتصادی ساده بنا شده است: برقی که قرار بود صرف گرم کردن آب شود، حالا هم آب را گرم می‌کند و هم درآمد رمزارزی تولید می‌کند. از این منظر، دستگاه هزینه اضافی ایجاد نمی‌کند—فقط هزینه‌ای را که کاربر به‌هرحال می‌پرداخت، به یک منبع درآمد کوچک تبدیل می‌کند.
اما تحلیل دقیق‌تر نشان می‌دهد این معادله به این سادگی نیست. نخست، توان مصرفی ۶۰۰ وات بسیار بیشتر از یک المنت آبگرمکن معمولی است؛ بنابراین هزینه برق افزایش می‌یابد و بخشی از «درآمد» استخراج، صرف جبران همین افزایش می‌شود. دوم، بازگشت سرمایه ۲ تا ۲.۵ ساله در حالی مطرح می‌شود که گارانتی محصول یک سال است—یعنی کاربر باید بیش از دو برابر دوره گارانتی صبر کند تا به سود برسد، در حالی که ریسک خرابی تراشه‌ها پس از سال اول کاملاً بر عهده اوست.
سوم، درآمد استخراج به قیمت بیت‌کوین و سختی شبکه وابسته است. Heatbit خودش اعلام کرده که درآمد ممکن است صفر باشد—اعترافی صادقانه که نشان می‌دهد این محصول بیشتر یک شرط‌بندی بر آینده بیت‌کوین است تا یک صرفه‌جویی تضمین‌شده. برای مصرف‌کننده عادی، Bitwater بیشتر یک گجت کنجکاوی‌برانگیز است تا یک سرمایه‌گذاری اقتصادی؛ اما برای علاقه‌مندان رمزارز که به‌هرحال هزینه گرمایش را می‌پردازند، می‌تواند راهی سرگرم‌کننده برای ورود به استخراج باشد—به شرط پذیرش ریسک.
