آی‌سی‌تی نیوز – علی شمیرانی – همزمان با تغییر دولت‌ها و متعاقب آن امید برای تغییر روش‌ها، اعضای کابینه و زیرمجموعه‌های ایشان، برخی فعالان بخش خصوصی هم دست به کار صدور بیانیه، حمایت، طرح مطالبات، لابی و دیدار با دولتمردان احتمالی می‌شوند.

نفس این اقدامات در ذات خود بلااشکال است، اما پرسش اصلی در توانمندی بخش خصوصی در پیگیری مطالبات و جنس مطالبات است. لذا ذکر نکاتی خالی از لطف نیست.
1- ما در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات با انبوهی از تشکل‌های خصوصی مواجه هستیم که همچنان نیز در حال افزایش هستند و از قضا نام برخی از آنها را حتی یک بار هم نشنیده‌ایم، چه رسد به رییس و تعداد اعضایشان!
این شقه‌شقه شدن‌ها در بخش خصوصی را اما نمی‌توان صرفا به حساب ظهور و بروز فناوری‌ها و متعاقب آن تشکل‌های جدید گذاشت، بلکه عمدتا باید آن را به حساب ناهماهنگی و ناتوانی تشکل‌های قدیمی در دفاع از حقوق و بازار مرتبط با فعالیت تشکل‌های جدید گذاشت.
2- تقریبا تمام فعالان بخش خصوصی با تعدد مجوزها و موانع در کسب و کار و ایجاد هر نوع انحصار و رانت در نحوه تخصیص تسهیلات دولتی به شرکت‌های خصوصی، مخالفند. اما کافیست این مجوزها و انحصارها در اختیار خودشان باشد، تا دو دستی به آن چسبیده و نه تنها حاضر به حذف آن نباشند بلکه در پشت پرده تلاش گسترده‌ای برای قراردادن انحصاری نام تشکل‌های خود در قوانین و آیین‌نامه‌های دولتی کنند.
3- برخی تشکل‌های بخش خصوصی حتی از درون خود با اختلافات علنی به ویژه در زمان برگزاری انتخابات درون‌صنفی مواجه هستند و رسما برای یکدیگر خط و نشان می‌کشند. این منازعات اما به درون تشکل‌ها ختم نمی‌شود و طبعا اوضاع اختلافات با دیگر نهادهای بخش خصوصی دو چندان است و سایه یکدیگر را با تیر می‌زنند.
4- تعدادی از تشکل‌های بخش خصوصی اصولا با بحران مشروعیت مواجه هستند و کافیست الزامات قانونی و آیین‌نامه‌های دولتی که عضویت شرکت‌ها در آنها را الزامی کرده، حذف شود تا مشخص شود عیار واقعی آن نهاد چقدر است.
5- نکته دیگر آنکه بخشی از این نهادهای خصوصی اصولا تازه تاسیس محسوب نمی‌شوند، اما جالب است که همچنان بسیاری از مصوبات دولتی و مرتبط با فعالیت خود را، همچون مردم عادی به یکباره و از طریق رسانه‌ها مطلع می‌شوند.
به موارد فوق می‌توان نکات بیشتری را افزود، اما مخلص کلام اینکه به برداشت نگارنده، بخشی از این بیانیه دادن‌ها، دیدارها و طرح مطالبات به دولتمردان آتی، بیشتر جنبه نور بالا دادن برای دیده شدن و معرفی برخی به برخی دیگر است.
در نتیجهِ همین مشکلات در بخش خصوصی است که وضع موجود حفظ شده و با تغییر دولت‌ها و حزب‌ها هم تنها چیزی که تغییر می‌کند، بالا و پایین رفتن برخی تشکل‌ها است که همچون تغییر دولتمردان، این تغییرات هم طبیعیست. (منبع:فناوران)