گزارش ICTNews – نشریه اکونومیست در گزارشی که در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶ (۱ مهر ۱۴۰۵) منتشر شد، با بررسی گسترده سخنرانیها و متون پارلمانی در چند کشور، از گسترش سریع استفاده سیاستمداران از هوش مصنوعی برای نوشتن سخنرانیها و حتی متون قانونگذاری خبر داد. بر اساس این گزارش، در پارلمان بریتانیا از هر ۱۰ کلمه، یک کلمه با کمک هوش مصنوعی نوشته میشود و در برخی مجالس از جمله استرالیا و کانادا، میزان استفاده حتی چند برابر بیشتر است.
روششناسی مطالعه؛ ابزار Pangram و نرخ خطای نزدیک به صفر
اکونومیست برای این تحلیل از ابزار تشخیص متن هوش مصنوعی به نام Pangram استفاده کرده است. این ابزار با آموزش بر پایه حجم عظیمی از دادههای متنی، میتواند متنهای تولیدشده توسط مدلهای هوش مصنوعی را شناسایی کند. Pangram ادعا میکند نرخ خطای مثبت کاذب آن تنها ۱ در هر ۲۴,۰۰۰ مورد است و پژوهشگران دانشگاه شیکاگو نیز نرخ خطای آن را در متنهای بلند «نزدیک به صفر» ارزیابی کردهاند.
آمار تکاندهنده؛ از صفر تا ۱۰ درصد در دو سال
بر اساس این تحلیل، حدود یک دهم (۱۰ درصد) از کلمات بیانشده در مناظرات پارلمانی بریتانیا شامل مجلس عوام و مجلس لردها با کمک هوش مصنوعی نوشته میشود. این رقم در سال ۲۰۲۴ تقریباً صفر بوده است. این رشد ۱۰ درصدی در بازه دو ساله، نشاندهنده نفوذ سریع و بیسروصدای هوش مصنوعی به یکی از سنتیترین نهادهای سیاسی جهان است.
در پارلمانهای استرالیا و کانادا، میزان استفاده از هوش مصنوعی در سخنرانیها حدود سه برابر بریتانیا است. بر اساس گزارشها، حدود ۲۰ درصد از اظهارات نمایندگان کانادایی و ۲۱ درصد از سخنرانیهای نمایندگان استرالیایی بهعنوان متن تولیدشده با هوش مصنوعی علامتگذاری شده است.
در پارلمانهای استرالیا و کانادا، میزان استفاده از هوش مصنوعی در سخنرانیها حدود سه برابر بریتانیا است. بر اساس گزارشها، حدود ۲۰ درصد از اظهارات نمایندگان کانادایی و ۲۱ درصد از سخنرانیهای نمایندگان استرالیایی بهعنوان متن تولیدشده با هوش مصنوعی علامتگذاری شده است.
مجلس لردها پیشتاز در استفاده از AI
برخلاف تصور رایج، مجلس لردهای بریتانیا که بسیاری از اعضای آن بالای ۸۰ سال دارند، بیشتر از مجلس عوام از هوش مصنوعی استفاده میکند. این یافته نشان میدهد که سن نمایندگان لزوماً مانعی برای پذیرش فناوریهای جدید نیست و ممکن است اعضای مسنتر به دلیل تجربه بیشتر در نوشتن، کمتر نگران استفاده از ابزارهای کمکی باشند.
کمترین استفاده در نیوزیلند و سنا آمریکا
پارلمان نیوزیلند و سنا آمریکا کمترین میزان استفاده از هوش مصنوعی را در میان مجالس انگلیسیزبان بررسیشده دارند که کمتر از ۵ درصد است. این تفاوت نشان میدهد که نفوذ هوش مصنوعی به پارلمانها در همه کشورها یکسان نیست و به عوامل فرهنگی، سیاسی و نظارتی بستگی دارد.
نمایندگان با بیشترین استفاده
نیل شاستری-هرست، نماینده حزب محافظهکار، با حدود ۷۵ درصد از سخنرانیهایش بهعنوان متن نوشتهشده با هوش مصنوعی، رکورددار است. الکس ایستون (مستقل از ایرلند شمالی)، استیو یم و سارا هال (هر دو از حزب کارگر) نیز در ردههای بعدی قرار دارند.
اعتراف صریح و انکار گسترده
استیو یم، نماینده حزب کارگر، بهطور غیرمعمول استفاده از هوش مصنوعی را تأیید کرده و گفته است: «دفتر من از ابزارهای بهرهوری هوش مصنوعی عمومی در چارچوب دستورالعملهای پارلمانی استفاده میکند.»
اما بسیاری از نمایندگان پارلمان بریتانیا که بیشترین استفاده از هوش مصنوعی را دارند، استفاده از آن را انکار میکنند. یکی از نمایندگانی که یکچهارم سخنرانیهایش بهعنوان AI نوشتهشده علامتگذاری شده بود، استفاده از این فناوری را رد کرد و گفت که او و دستیارش «یک شوخی همیشگی دارند مبنی بر اینکه سبک نوشتاریاش اغلب از برخی کلیشههای تولیدشده توسط AI استفاده میکند.»
اما بسیاری از نمایندگان پارلمان بریتانیا که بیشترین استفاده از هوش مصنوعی را دارند، استفاده از آن را انکار میکنند. یکی از نمایندگانی که یکچهارم سخنرانیهایش بهعنوان AI نوشتهشده علامتگذاری شده بود، استفاده از این فناوری را رد کرد و گفت که او و دستیارش «یک شوخی همیشگی دارند مبنی بر اینکه سبک نوشتاریاش اغلب از برخی کلیشههای تولیدشده توسط AI استفاده میکند.»
نارضایتی شدید افکار عمومی
نظرسنجی مؤسسه Public First برای اکونومیست نشان میدهد که رأیدهندگان بریتانیایی بهشدت با استفاده سیاستمداران از هوش مصنوعی برای نوشتن سخنرانی مخالف هستند. این مخالفت حتی شدیدتر از استفاده از هوش مصنوعی در نوشتن پیامهای تسلیت شخصی به شهروندان است. رأیدهندگان استفاده از AI در سخنرانیها را منفورتر از هر نوع دیگر نوشتار سیاسی میدانند.
تفاوت احزاب و سطوح سیاسی
در میان نمایندگان عادی (backbenchers)، حزب لیبرال دموکرات بالاترین نرخ استفاده از هوش مصنوعی در سخنرانیها را دارد. اما سخنرانیهای وزرا و رهبران احزاب که تیمهای نویسندگی مجهزتر و تحت نظارت بیشتری دارند، تقریباً هرگز بهعنوان متن نوشتهشده با AI علامتگذاری نشدهاند. هیچکدام از سخنرانیهای کیمی بادنوک، اندی برنهام، سر اد دیوی، نایجل فاراژ، جان هیلی یا اد میلیبند دارای ورودی هوش مصنوعی قابلتوجهی نبوده است.
نمونههای بینالمللی دیگر
راب یتن، نخستوزیر هلند، در سپتامبر ۲۰۲۶ رسوا شد زمانی که روزنامه Volkskrant فاش کرد بسیاری از پستهای او در شبکههای اجتماعی، از جمله یک مراسم یادبود سانحه هوایی و یک عذرخواهی پسااستعما
ری، توسط هوش مصنوعی نوشته شده بود. او عذرخواهی نکرد و قصد دارد به این رویه ادامه دهد.
تحلیل دیگری نشان داد که یکسوم قوانین پیشنهادی در پارلمان نروژ حاوی متن تولیدشده با هوش مصنوعی بوده است.
تحلیل دیگری نشان داد که یکسوم قوانین پیشنهادی در پارلمان نروژ حاوی متن تولیدشده با هوش مصنوعی بوده است.
نثر هوش مصنوعی؛ بهطور دردناکی قابل تشخیص
اکونومیست اشاره کرده که نثر هوش مصنوعی در حال حاضر بهطور دردناکی قابل تشخیص است. چتباتها بهطور مکرر از فرمولهای یکسان استفاده میکنند. یک نماینده در یادآوری فاجعه ورزشگاه هیلزبورو گفته: «این فقط یک خالکوبی نبود؛ یک وعده بود.» نماینده دیگری درباره کمبود خدمات دندانپزشکی گفته: «دولت در حال اصلاح دندانپزشکی NHS نیست؛ در حال نظارت بر افول مدیریتشده آن است.»
نمایندگان جدید؛ پرمصرفترین کاربران
بیش از نیمی از نمایندگان پارلمان بریتانیا تقریباً هرگز از هوش مصنوعی برای سخنرانی استفاده نمیکنند. اما کسانی که از آن استفاده میکنند، پرمصرف هستند و بسیاری از آنها از نسل جدید نمایندگان هستند که برای اولین بار در سال ۲۰۲۴ انتخاب شدهاند.
محدودیت قوانین پارلمانی
استفاده از هوش مصنوعی در پارلمان کانادا ممنوع نیست و رئیس مجلس عوام کانادا از اظهارنظر درباره استفاده گسترده از آن خودداری کرده است. نظرات نمایندگان کانادایی درباره استفاده از هوش مصنوعی متفاوت است. ساندرا کوبنا، نماینده محافظهکار، گفته: «فکر میکنم همه از هوش مصنوعی استفاده میکنند» و آن را ابزاری عالی برای تحقیق دانسته، اما تأکید کرده که باید با احتیاط استفاده شود. لوک برتولد، همکار حزبی او، تأیید کرده که استفاده از آن «احتمالاً بسیار گسترده» است، اما معتقد است هوش مصنوعی نمیتواند احساسات مورد نظر او را در سخنرانیهایش منتقل کند: «ما کبکیها احساسات زیادی داریم و هوش مصنوعی هیچ احساسی ندارد.»
واکنش چارلی آنگوس، نماینده پیشین NDP کانادا
او گفت: «در نگاه اول، این فقط نشان میدهد که ما چقدر میانهرو شدهایم که باید اول از Claude یا ChatGPT بپرسیم چه فکری میکنند. نمایندگان کانادایی از Claude میپرسند چگونه یک سؤال ۳۰ ثانیهای احمقانه از وزیر بپرسند و چگونه طعنههای خود را درباره سیاست مالیاتی بزنند.»
تحلیل ICTNews
ورود بیسروصدای هوش مصنوعی به پارلمانها، یکی از مهمترین تحولات سیاسی-فناورانه سالهای اخیر محسوب میشود. آنچه این رویداد را قابلتأمل میکند، سرعت نفوذ آن است: در عرض دو سال، استفاده از AI در سخنرانیهای پارلمانی بریتانیا از صفر به ۱۰ درصد رسیده است.
این تحول ابعاد چندگانهای دارد. از یک سو، میتوان آن را ابزاری برای افزایش بهرهوری نمایندگان و کمک به آنها در تدوین سخنرانیهای پیچیده دانست. از سوی دیگر، نگرانیهای جدی درباره اصالت سخنان سیاستمداران و کیفیت استدلالهای سیاسی مطرح میشود. وقتی یک نماینده از AI میخواهد «طعنههای خود را درباره سیاست مالیاتی» بنویسد، این پرسش مطرح میشود که آیا او واقعاً به موضوع مسلط است یا صرفاً متنی را بازتولید میکند.
مهمتر از همه، نارضایتی شدید افکار عمومی است. رأیدهندگان بریتانیایی استفاده از AI در سخنرانیها را منفورتر از هر نوع دیگر نوشتار سیاسی میدانند. این شکاف بین رفتار نمایندگان و انتظارات رأیدهندگان، میتواند به بیاعتمادی سیاسی دامن بزند. اگر شهروندان احساس کنند که نمایندگانشان بهجای بیان اعتقادات واقعی، متون تولیدشده توسط ماشین را میخوانند، مشروعیت نهادهای پارلمانی به چالش کشیده خواهد شد.
نکته پایانی اینکه، نثر هوش مصنوعی در حال حاضر «بهطور دردناکی قابل تشخیص» است. این یعنی اگر نمایندگان به استفاده از AI ادامه دهند، دیر یا زود این موضوع برای افکار عمومی آشکار خواهد شد و پیامدهای سیاسی آن غیرقابل پیشبینی است.
این تحول ابعاد چندگانهای دارد. از یک سو، میتوان آن را ابزاری برای افزایش بهرهوری نمایندگان و کمک به آنها در تدوین سخنرانیهای پیچیده دانست. از سوی دیگر، نگرانیهای جدی درباره اصالت سخنان سیاستمداران و کیفیت استدلالهای سیاسی مطرح میشود. وقتی یک نماینده از AI میخواهد «طعنههای خود را درباره سیاست مالیاتی» بنویسد، این پرسش مطرح میشود که آیا او واقعاً به موضوع مسلط است یا صرفاً متنی را بازتولید میکند.
مهمتر از همه، نارضایتی شدید افکار عمومی است. رأیدهندگان بریتانیایی استفاده از AI در سخنرانیها را منفورتر از هر نوع دیگر نوشتار سیاسی میدانند. این شکاف بین رفتار نمایندگان و انتظارات رأیدهندگان، میتواند به بیاعتمادی سیاسی دامن بزند. اگر شهروندان احساس کنند که نمایندگانشان بهجای بیان اعتقادات واقعی، متون تولیدشده توسط ماشین را میخوانند، مشروعیت نهادهای پارلمانی به چالش کشیده خواهد شد.
نکته پایانی اینکه، نثر هوش مصنوعی در حال حاضر «بهطور دردناکی قابل تشخیص» است. این یعنی اگر نمایندگان به استفاده از AI ادامه دهند، دیر یا زود این موضوع برای افکار عمومی آشکار خواهد شد و پیامدهای سیاسی آن غیرقابل پیشبینی است.
