زبانی در حال فراموشی
همراه ما باشید

زبانی در حال فراموشی

آی‌سی‌تی‌نیوز - علی شمیرانی - چند روز قبل دوستی که زمانی مدیر عامل یک شرکت فعال در حوزه نرم‌افزار بود، می‌گفت، قید خرید یک لپ‌تاپ جدید برای خودش را زده و حتی در خرید یک گوشی جدید که قول آن را به فرزندش داده بود نیز، مردد است.

به او گفتم، تو تنها نیستی و پدران زیادی در وضعیت مشابه هستند. از سوی دیگر مدت مدیدی است که فعالان عرصه واردات انواع سخت‌افزارها و قطعات کامپیوتری، با مشکل تامین ارز برای گردش چرخ کسب‌وکارشان، حفظ اندک نیروی باقی مانده و یا اجرای تعهدات و قراردادهایشان هستند و احتکار و گرانی هم حق مسلم شده است.

خلاصه هر چه او گفت، من چند مثال و نمونه بیشتر گفتم و بعد هم یادی از گذشته‌ها کردیم تا بیش از این حال هم را خراب نکرده باشیم.

فعالان و اصناف حوزه فاوا با وجود همه اختلافاتی که در گذشته داشتند و گاه نظراتی کاملا متناقض با یکدیگر ارایه می‌دادند، این روزها هر جا جلسه یا نشستی برگزار می‌شود، تقریبا همه یک حرف می‌زنند.

از سوی دیگر بسیاری از آنها اگرچه بنا بر ملاحظات، ترس یا هر دلیل دیگری، همچنان سکوت کرده‌اند، اما در گفت‌وگوهای خصوصی، اصولا قید برون‌رفت از وضع موجود و اقدامی راه‌گشا از سوی مسوولان ذیربط در این حوزه را هم زده‌اند، چون می‌دانند نهایتا چند وعده و حمایت توییتری بیشتر نصیب‌شان نخواهد شد.

چه‌بسا حتی در ظاهرا هم اگر مسوولی بخواهد همت کرده و ادای اقدام و حمایت را در بیاورد، روال کار از این قرار است که چند جلسه هماهنگی برگزار شده، بعد احتمالا یک کمیته تشکیل می‌شود و چند ماه بعد هم در نهایت مشتی کاغذ و مصوبه تولید خواهد شد که تنها کارکرد و فایده‌اش، پر کردن صفحات چند سایت و نشریه است.

اما موج‌های جدید کرونا، تشدید تحریم‌ها، تداوم سقوط ارزش پول ملی، عقب افتادن حقوق‌ها، تعدیل نیرو، عربده‌کشی غول گرانی و احساس رها شدگی اوضاع، دیگر موضوعاتی نیستند که بتوان با وعده و تبلیغات، آنها را پوشاند و حتی کار تا جایی پیش رفته که تندترینِ نقدها هم دیگر دلی را خنک نمی‌کند.

خلاصه آنکه بد نیست فعالان حوزه فاوا بدانند در شرایطی که طرح بازگشت کوپن برای پوشش 60 میلیون ایرانی، به عنوان یک طرح کلان و اصلی، در مجلس کشور در جریان است و عمده رویکردها و امکانات، روی تامین سبد کالا و داروی مردم متمرکز شده است، رفته‌رفته حرف‌زدن از مشکلات حوزه فاوا، در چشم بسیاری از مسوولان و مردم، در حکم سخن‌گفتن با زبانی عجیب و غریب است که دیگر کسی آن را نمی‌فهمد. (منبع:فناوران)

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه