نان، کار، اینترنت
همراه ما باشید

نان، کار، اینترنت

نان، کار، اینترنت

آی‌سی‌تی‌نیوز - جواد نصرتی_ کافی است به صورت تصادفی، یکی از اطرافیان خود را که بچه مدرسه ای دارد انتخاب کنید و از او درباره گرفتاری اینترنت و راه های ارتباط آنلاین با مدرسه و معلمانشان بپرسید.

جواب هایی که می شنوید، بازتابی از وضعیتی است که در سخت ترین روزهای سال های اخیر، بر هزاران خانواده در سراسر کشور تحمیل شده است. استرس بزرگ ترین همه گیری یک قرن اخیر و معضلات اقتصادی کم بود، حالا باید خانواده ها گرفتار اینترنت و تبلت و لپ تاپ باشند. وضعیت چنان آشفته و سردرگم کننده است که خانواده ها را، با هر میزان از برخورداری عاصی کرده است. انتظار اینکه دولت همچون برخی کشورها، به هر دانش آموز یک تبلت تا انتهای سال امانت بدهد و اینترنت پرسرعت مطمئن در اختیار آنها بگذارد، بیهوده و خیلی دور از انتظاروضعیت ایران است. مسئله، فراتر از توان دولت، قابلیت ویژه آن برای نادیده گرفتن بسیاری از واقعیت هاست. براساس قانون اساسی، تحصیلات در ایران، تا انتهای دوران متوسطه رایگان است. امانادیده گرفتن برخی اصول، در کشور ما سنتی دیرپاست. این هم یکی از همان هاست. خیلی راحت به دانش آموزان و خانواده هایشان گفته می شود که می توانند یک اپلیکیشن اختصاصی را نصب کنند تا از امکانات آموزشی استفاده کنند. فقط همین. چه کسی به دانش آموزانی که در خانه هایشان حتی یک ابزار هوشمند برای اتصال به اینترنت ندارند فکر می کند؟ چه کسی آمده و به کمبودها اشاره و فروتنانه از آنها عذرخواهی کرده که ناتوانی برای فراهم کردن تحصیل رایگان به معنای فراموشی این اصل مهم در قانون اساسی کشور نیست؟

آیا اصلا، به جز خانواده هایی که به فکر وام هستند تا برای فرزندان محصل خود تبلت و لپ تاپ تهیه کنند، کسی به رایگان بودن تحصیل در ایران فکر می کند؟ خرید لپ تاپ، این روزها، حتی برای خانواده های طبقه رو به زوال متوسط هم سنگ بزرگی است. اما خرید گوشی هوشمند و تبلت و لپ تاپ را فراموش کنید. در روزهایی که طبقات پایین دست و میانی جامعه زیر بار تورم و گرانی در رنج هستند؛ تعرفه های اینترنت می تواند به تنهایی عاملی برای فروپاشی عصبی روزانه باشد. با وجود آنکه گفته شده به دانش آموزان و معلمان اینترنت رایگان داده می شود، تامین بسته های اینترنت همچنان خانواده ها را به چالش می کشد و صدای ناله معلمان و دانش آموزان از وضعیت اسفناک اینترنت از گوشه گوشه کشور به گوش می رسد. ظرفیت ، توان و میزان دغدغه مندی دولت مشخص است اما چیزی که مشخص نیست این است که چرا هیچ کس در اوج کمبودها و کوتاهی ها، با مردمی که هفته به هفته با مشکلی تازه دست و پنجه نرم می کنند، همدلانه برخورد نمی کند؟احساس عمومی در جامعه این است که هیچ کس به فکر مشکلات ضعیف ترین اقشار جامعه ایران نیست. آنها، با مشکلات خود رها شده اند. تحصیل آنلاین دانش آموزان، جدیدترین و نه آخرین معضلی است که باید خود مردم فکری برایش بکنند.(همشهری)

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه