تعرفه اینترنت ایران از منظر اعداد و ارقام
تعرفه اینترنت ایران از منظر اعداد و ارقام

آی‌سی‌تی نیوز – اصولاً شبکه موبایل نباید محل پاسخگویی به نیاز کاربران در تمامی اوقات باشد و اغلب بار اصلی مصرف اینترنت، بر دوش شبکه ثابت است؛ اما در ایران، اپراتورهای موبایل بار اصلی مصرف اینترنت کشور را به دوش می‌کشند. به گزارش فارس، اینترنت ایران طبق گزارش موسسات معتبر جهانی از سال های اخیر […]

آی‌سی‌تی نیوز – اصولاً شبکه موبایل نباید محل پاسخگویی به نیاز کاربران در تمامی اوقات باشد و اغلب بار اصلی مصرف اینترنت، بر دوش شبکه ثابت است؛ اما در ایران، اپراتورهای موبایل بار اصلی مصرف اینترنت کشور را به دوش می‌کشند.

به گزارش فارس، اینترنت ایران طبق گزارش موسسات معتبر جهانی از سال های اخیر تاکنون به عنوان ارزان‌ترین سرویس در میان کشورهای جهان شناخته می شود. برای مثال موسسه انگلیسی Cable.co.uk در آخرین گزارش خود ایران را طبق شاخص هزینه ماهانه پرداخت پهنای باند، ارزان ترین کشور برای نرخ اینترنت اعلام کرده و کشور اوکراین در جایگاه بعدی این رتبه بندی قرار دارد.

هم اکنون متوسط قیمت هر گیگ اینترنت همراه در ایران ۲۷۰۰ تومان است که در صورتی که با دلار بیش از ۲۷هزار تومان محاسبه شود، هر گیگ اینترنت در ایران کمتر از ۱۰ سنت است و این رقم ارزان‌ترین تعرفه برای یک گیگ دیتا در دنیا به شمار می رود.
اما مساله اینجاست که همیشه «ارزان بودن»، یک موهبت محسوب نمی شود و در خصوص قیمت اینترنت باید گفت که این ارزان نگاه داشتن و ثبات قیمت در سال های اخیر، که حاصل اعمال سیاست های اشتباه و متعاقب برنامه‌ریزی‌های نادرست بوده، نتیجه معکوس در پی داشته و به ضرر بخش ICT کشور تمام شده است.
بر اساس آمار رسمی بانک مرکزی، تورم در ۴ سال گذشته معادل ۲۱۰ درصد بوده و عدد شاخص تورم از ۱۰۵.۵ در خرداد ۹۶ به ۳۲۷.۴ در تیرماه ۱۴۰۰ رسیده و قیمت‌ها ۳.۱ برابر شده است.
با این حال اما بر خلاف افزایش قیمت تمامی کالاها و خدمات در این سال ها، قیمت اینترنت از شاخص‌ها و واقعیت‌های موجود در بازار تبعیت نکرده و افزایش نیافته است. این عدم افزایش قیمت، آثار مخرب خود را بر کیفیت اینترنت کشور گذاشته و روز به روز از توسعه زیرساخت های ارتباطی کاسته شده است.
افزایش نیافتن نرخ های ارتباطی همسو با تورم و غیرواقعی بودن قیمت اینترنت ‌همراه، سبب شده تا شبکه موبایل در این سال ها فشار مضاعفی را نیز تحمل کند و ترافیکی که باید روی شبکه اینترنت ثابت مدیریت می شد، به شبکه همراه وارد شود.
این در حالی است که اصولاً شبکه موبایل نباید محل پاسخگویی به نیاز کاربران در تمامی اوقات باشد و اغلب بار اصلی مصرف اینترنت، بر دوش شبکه ثابت است؛ اما به دلیل رویکرد غلط دولتمردان در ایران، اپراتورهای موبایل بار اصلی مصرف اینترنت کشور را به دوش می کشند و با وجود تلاشی که برای توسعه زیرساخت‌های شبکه های موبایل صورت می گیرد، روز به روز از کیفیت اینترنت کاسته می شود.
حال با ثابت نگه داشتن قیمت اینترنت در این سال ها، ممانعت از افزایش تدریجی قیمت متناسب با تورم روز و عدم توسعه شبکه اینترنت ثابت کشور، روز به روز ظرفیت خالی شبکه موبایل به حداقل ممکن رسیده و اشباع شده و این مساله افت کیفی شبکه را به همراه داشته است.
در حالی که اگر نرخ اینترنت هر سال و مطابق با سایر خدمات و کالاها از الگوی تورم تبعیت می‌کرد و به صورت پلکانی تغییر می یافت، شاید هم اکنون شاهد بروز این حجم از مشکلات در شبکه ارتباطی کشور نبودیم.
توجه به این نکته ضروری است که هزینه نگهداری شبکه متأثر از افزایش هزینه‌های دلاری و اثر تورم در هزینه‌های ریالی است که به شدت نیز طی سال های اخیر افزایش یافته است و به دلیل کاهش ارزش پول ملی، امکان سرمایه‌گذاری ارزی اپراتورها برای خرید تجهیزات توسعه شبکه و خدمات، به حداقل ممکن رسیده و این وضعیت یک بحران در صنعت ICT تلقی می شود.
شکی نیست که توسعه تکنولوژی‌های جدیدی مانند۵G ، فیبر و هوش مصنوعی، نیازمند تزریق سرمایه است و با وجود بحرانی که هم اکنون در شبکه اپراتورهای موبایل وجود دارد، این سرمایه گذاری تقریبا غیر ممکن می نماید.
با تمام این اوصاف، تنها راه حل برون رفت از شرایط موجود، واقعی سازی قیمت اینترنت است که ثمره آن بازگشت کیفیت به شبکه ارتباطی کشور، اصلاح الگوی مصرف و کاهش فشار از ظرفیت شبکه اینترنت همراه و نیز سرمایه گذاری اپراتورها برای توسعه نسل های جدید ارتباطی، خواهد بود.