http://www.ictnews.ir/
http://ictnews.ir
دوشنبه 21 تير 1395
چالش استقلال در سازمان برنامه‌های رادیوتلویزیونی و اهمیت PPP
چالش استقلال در سازمان برنامه‌های رادیوتلویزیونی و اهمیت  PPP

بهترین رویکرد تامین مالی سازمان‌های پخش برنامه‌های رادیوتلویزیونی همگانی که به استقلال مجریان آنها منجر می‌شود، روش تامین ملی سازمان به شیوه PPP یا Public Private People Partnership است که آمیزه‌ای از مشارکت خصوصی‌عمومی‌ و مردمی ‌است.

باید توجه داشت که:
* در بسیاری از کشورها، تلاش حاکمیت برای اعمال کنترل بر فعالیت بهره‌برداران پخش برنامه‌های رادیوتلویزیونی همگانی و تقلیل رسالت اطلاع‌رسانی مسوولانه و آزاد آنها به اطاعت محض و فرمانبرداری از قدرتمندان وقت، از طریق وابسته‌سازی مجریان به بودجه‌های دولتی اعمال می‌شود که بزرگ‌ترین تهدید برای استقلال رسانه ملی به حساب می‌آید.
بهره‌برداران دولتی پخش برنامه‌های رادیوتلویزیونی همگانی، اغلب به بلندگویدولتبودن، به زیان منافع عمومی‌ عملکردن، تکصدایی و نادیدهگرفتن حق شهروندان برای دریافت گستره متنوعی از اطلاعات گوناگون متهم می‌شوند. حتی در اروپای امروز نیز این اتهام، به جِد مطرح است، به‌طوری که کمیته وزیران شورای اروپا در یکی از مصوبات خود آورده است:
* «در چند مورد، مقررات قابل اجرا، مستعد و قادر نیستند، استقلال دبیران و مجریان برنامه‌ها و خودمختاری داخلی نهادینه‌شده‌ای را برای فعالیت ایشان تضمین کنند. در واقع، ممکن نیست بتوان بهره‌برداران دولتی پخش همگانی را از همه فشارهای حاکمیتی و تجاری وارده بر آنها، مصون و محفوظ کرد، اما می‌توان کوشش کرد تا آنها به‌رغم همه مشکلات، به رسالت خود در زمینه تولید و پخش برنامه‌های باکیفیتی که با نیازمندی‌های عموم مردم به انواع محتواهای آموزشی، پرورشی و سرگرم‌کننده، مطابقت دارند، عمل کنند. رسیدن به این هدف محال است، اگر بهره‌برداران دولتی پخش همگانی برای تامین مالی خود به چشم‌وهم‌چشمی‌ با بهره‌برداران خصوصی پخش برنامه‌های رادیوتلویزیونی تجاری بپردازند و به تجاری‌کردن برنامه‌های خود روي بیاورند».
به بیان دیگر، اتکای مفرط به منابع تجاری، تصمیم‌گیری‌های مدیران رسانه را- به‌جای آنکه همسو با منافع عمومی ‌باشد- ناگزیر به تولید و پخش برنامه‌هایی همسو با منافع کارفرمایان تجاری می‌کند.
 اگرچه امروزه بسیاری از بهره‌برداران دولتی پخش همگانی با اتکا به آمیزه‌ای از منابع دولتی و تجاری، فعالیت می‌کنند، با این وجود، اتکاي محض به منابع بخش خصوصی ممکن است قابلیت این نهادها را برای اجرای تعهدات و خدمات‌شان در قبال همگان، دچار وقفه کند یا حتی از میان ببرد.
در اینجا باید بر این نکته تاکید شود که همواره تنشی میان این دو نوع اتکا موجود است. در نهایت، بودجه سازمان باید از جایی تامین شود و اگر بناست از سوی بخش خصوصی و منابع تجاری تامین نشود باید از سوی بخش عمومی‌ و منابع دولتی تامین شود که آن‌هم ملازم با مخاطره دخالت دولت است. این نکته، ما را به ویژگی بعدی بهره‌برداران دولتی پخش همگانی راهنمایی می‌کند که برخوردار بودن از پشتیبانی عمومی ‌و رضایت داشتن مردم از فعالیت آنها است و این مهم حاصل نمی‌شود، مگر به یمن ویژگی پیشین، یعنی داشتن استقلال. این ویژگی نیز، در پی رعایت حق آزادی بیان احراز می‌شود. به همین دليل، «اریک بارنت» شرط ششم توفیق بهره‌برداران دولتی پخش همگانی را «تامین مالی شدن عمدتا از طریق اخذ مالیات از شهروندان» می‌داند؛ اصلی که معمولا به شیوه اخذ عوارض از خانوارهای دارای دستگاه تلویزیون اجرا می‌شود. اخذ این عوارض باعث می‌شود، بهره‌بردار دولتی پخش همگانی از پشتیبانی عمومی ‌برخوردار شود و رضایت داشتن مردم از فعالیت آن به بزرگ‌ترین هدفش تبدیل شود. با این وصف، شیوه تامین مالی بهره‌برداران دولتی پخش همگانی، از کشوری به کشور دیگر کاملا فرق می‌کند. در بسیاری از کشورها، به جای اینکه بودجه بهره‌برداران دولتی از طریق تحمیل مالیات به شهروندان تامین شود، قوه مجریه یا مقننه، بودجه این بهره‌برداران را راسا و مستقیما تامین می‌کند.
تامین مالی بهره‌برداران دولتی پخش همگانی
در نهایت، ما می‌رسیم به سه ویژگی محتوای برنامه‌ها که توسط «اریک بارنت» بیان شده‌اند، یعنی به:
* نگران ارزش‌ها، فرهنگ و هویت ملی بودن،
* بی‌طرف بودن در تولید محتوا و پخش برنامه‌ها و
* متنوع بودن محوا و فراگیربودن برنامه‌ها.
دو ویژگی اخیر «بی‌طرف بودن در تولید محتوا و پخش برنامه‌ها» و «متنوع بودن محتوا و فراگیربودن برنامه‌ها» ارزش‌های اصلی و کانونی‌ هستند که بازتاب گسترده‌ای در استانداردهای بین‌المللی یافته‌اند؛ زیرا این دو ویژگی، حق آزادی بیان را تضمین می‌کنند و دلیل عقلانی خوبی برای وجود سازمان پخش همگانی‌اند.
از سوی دیگر، شایسته است تاکید شود که نگران ارزش‌ها، فرهنگ و هویت ملی بودن، به هرحال، از طرف اغلب بهره‌برداران دولتی پخش همگانی به انحاي مختلف ادعا می‌شود ولی به زحمت رعایت می‌شود.
آرمان متنوع و چندصدایی بودن برنامه‌ها در کنار تکثرگرایی، هسته اصلی ارزش‌های مرتبط با آزادی بیان است. پشتوانه این آرمان، «حق دریافت اطلاعات و اندیشه‌ها» است که اساس و پای‌بست «حق دانستن» است و براساس آن، حق عموم برای دسترسی به اطلاعات درباره طیف گسترده‌ای از مطالب و مسایل در ابعاد گوناگون، توجیه می‌شود.
یافتار دیگری که درک درست آن، نیاز به توضیح بیشتر دارد این است که قابلیت بهره‌برداران دولتی پخش همگانی برای ترویج تکثرگرایی، یکی از دلایل عقلانی وجود و حضور آنها در عرصه اجتماع است. التزام بهره‌برداران دولتی پخش همگانی به رعایت هنجارهای عدالت‌محوری، تعادل و بی‌طرفی در تولید و پخش برنامه‌ها، رابطه‌ای نزدیک به آرمان استقلال دارد. اگر برای دولت‌ها، درست نیست که از بهره‌برداران دولتی پخش همگانی به نفع خود و برای ترویج علایق خود استفاده کند، به همان اندازه برای بهره‌برداران دولتی پخش همگانی نادرست است که تعهد خود را فراموش کنند و از مواضع سیاسی یک گروهگ یا یک حزب خاص دفاع کنند. این آرمان نیز نیاز به بحث بیشتری دارد که در زیر، با عنوان «استقلال»، به جزییات بیشتری درباره آن اشاره خواهد شد.
ترویج فرهنگ و هویت ملی، از اهداف صریح و همیشگی بهره‌برداران دولتی پخش همگانی در کشورهای بسیاری بوده و خواهد بود. در واقع: برای افزودن هدف تولید و پخش برنامه‌های فرهنگی به سه هدف سنتی بهره‌برداران پخش، همیشه تمایلی قوی وجود دارد. این سه هدف سنتی بهره‌برداران پخش عبارتند از:
* آموزش دادن،
* اطلاع‌رسانی کردن و
* سرگرم کردن مخاطبان.
منبع : هفته نامه عصر ارتباط
نويسنده : عباس پورخصاليان
 


مطالب مرتبط
نظرات کاربران

ارسال نظر در مورد این مطلب:
نام شما : *
آدرس ایمیل : *
متن نظر : *
کد امنیتی :
Refresh Code

لطفا عبارت درج شده در تصویر بالا را در کادر زیر بنویسید

*
 


کليه حقوق اين سایت متعلق به ICTNEWS است.
انتشار مطالب با ذکر منبع و لینک به سایت مجاز است.
تماس با ما: 88946450  فرم تماس با ما
این پرتال قدرت گرفته از :
سیستم مدیریت پرتال و خبرگزاری دیاسافت
ارتباط با ما : 1000030200