http://www.ictnews.ir/
http://ictnews.ir
آرشیوی
تنوع سرویس دهندگان فناوری اطلاعات
تنوع سرویس دهندگان فناوری اطلاعات

یکی از تصمیمات خطیر برای سازمان‌های بزرگ در مقوله سرویس‌های فناوری اطلاعات اتخاذ تصمیمی است که بر آن اساس، نحوه فراهم‌آوری و دریافت اجزای خدمات IT، انتخاب و بر همان مبنا سازماندهی و هدایت شود.

یکی از تصمیمات خطیر برای سازمان‌های بزرگ در مقوله سرویس‌های فناوری اطلاعات – و ارتباطات – اتخاذ تصمیمی است که بر آن اساس، نحوه فراهم‌آوری و دریافت اجزای خدمات IT، انتخاب و بر همان مبنا سازماندهی و هدایت شود. اساسا هر خدمت ساده یا پیچیده‌ای، یا می‌تواند توسط اجرای داخلی تامین و ارایه شود (In-House) یا از طریق به‌کارگیری پیمانکار و سرویس‌دهنده‌ای خارج از تشکیلات سازمان خریداری شود (Out-Source) و بدیهی است که روش ترکیبی، متشکل از این 2 رویکرد نیز قابل تصور و به‌کارگیری است. نسبت به نوع، پیچیدگی کسب‌وکار، سرعت و کیفیت مورد انتظار، راهبردهای کلان سازمانی و البته هزینه‌ها و مخاطرات هر سرویسی، ممکن است کفه ترازوی انتخاب روش، به سمت یکی از این 2 گزینه سنگینی کند و واضح است که اتخاذ یک رویکرد واحد مبنی بر درون‌گرایی یا برون‌سپاری برای تمامی موضوعات و انواع خدمات در یک کسب‌و‌کار، اصولی و واقع‌گرایانه نبوده و شاید بدترین تصمیم باشد.
از سوی دیگر، سازمان‌های سرویس‌دهنده بر اساس بهروش‌های مدیریت خدمات فناوری اطلاعات، به سه دسته متفاوت تفکیک می‌شوند. نخستین دسته یاInternal Service Provider، ارایه دهندگان خدماتی هستند که خود، بخش یا واحدی از سازمان مخاطب هستند و صرفا نیز به سازمان متبوع خود ارایه خدمت می‌کنند. دسته دوم یاShared Service Provider، هرچند ممکن است قرابت سازمانی با مجموعه سرویس‌گیرنده داشته باشند، اما مبادرت به تامین خدمات برای چند واحد متعدد و متنوع در همان سازمان مادر می‌کنند و در نهايت اینکه دسته سوم یا External Service Provider، خدمات خود را به مشتریان متعددی در بازار عام ارایه می کنند. متناسب با نوع خدمات و به‌کارگیری سرویس‌دهنده داخلی، شراکتی یا خارجی، نحوه تعریف نیاز، کارسپاری، نظارت، تعیین سطح خدمات، تحویل‌گرفتن و حتی مبادلات مالی و قراردادی ممکن است متفاوت بوده و دچار چالش‌های خاص خود باشد. برای مثال، درست است که تولید یک نرم‌افزار توسط تیمی درون‌سازمانی قاعدتا باید با درک بهتری از کسب‌و‌کار همراه باشد، اما با اتخاذ این روش، تمامی مخاطرات ناشی از شکست پروژه در اثر فقدان منابع، دانش یا تجربه به‌کارگیری متدولوژی‌های نوین و ابزارهای تولید نرم‌افزار، متوجه همان سازمان می‌شود. بسیاری از سازمان‌های بزرگ، در اثر تجربه منفی ناشی از به‌کارگیری یکی از 2 رویکرد، رو به سمت مقابل می‌آورند؛ به این ترتیب که اگر تشکیلات ارایه خدمات فناوری اطلاعات در زیرمجموعه‌های خود راه‌اندازی کرده‌اند و کیفیت خدمات آن را مطلوب ارزیابی نمی‌کنند، به سمت برون‌سپاری محض تمایل پیدا می‌کنند و همچنین برعکس این مسیر نیز قابل تصور است. روشن است که نه از راه افراط و نه تفریط، کیفیت که اساسا امری بهینه و میانه است، محقق نمی‌شود. بر مبنای تجربیات موفق، به هر میزان که یک سازمان، توانمندی‌های حاکمیتی نظیر مدیریت دانش، مدیریت پیمانکاران، چابکی و به‌روزرسانی مستمر فرایندها را در خود پرورانده و متعالی کند، به همان میزان حصول موفقیت در هر کدام از 2 روش یا روش ترکیبی، می‌تواند موفق‌تر و کاراتر باشد.


مطالب مرتبط
نظرات کاربران

ارسال نظر در مورد این مطلب:
نام شما : *
آدرس ایمیل : *
متن نظر : *
کد امنیتی :
Refresh Code

لطفا عبارت درج شده در تصویر بالا را در کادر زیر بنویسید

*
 


کليه حقوق اين سایت متعلق به ICTNEWS است.
انتشار مطالب با ذکر منبع و لینک به سایت مجاز است.
تماس با ما: 88946450  فرم تماس با ما
این پرتال قدرت گرفته از :
سیستم مدیریت پرتال و خبرگزاری دیاسافت
ارتباط با ما : 1000030200