http://www.ictnews.ir/
http://ictnews.ir
آرشیوی
۲۰ نكته که یک کارآفرین را از پا می‌اندازد
۲۰  نكته که یک کارآفرین را از پا می‌اندازد

درباره کارآفرینی و موفقیت بسیار صحبت می‌شود و همه درباره راز و رمزهای موفقیت می‌گویند. البته درباره شکست کمتر کسی صحبت می‌کند؛ طبیعی هم هست. همه دوست دارند از موفقیت‌هایشان بگویند و مردم هم دوست دارند درباره موفقیت‌ها بشنوند.

کمتر کسی است که حاضر باشد درباره شکست‌هایش صحبت کند، با این حال چند ده برابر کارآفرینی‌های موفق مواردی داریم که به شکست منجر شده‌اند. اتفاقا دانستن اینکه چگونه ممکن است شکست بخوریم، راه خوبی برای موفق شدن است. آنچه در این یادداشت نوشتم، آموزه‌های شخصی من در این سال‌ها است و لزوما علمی نیست و فرد دیگری ممکن است نظر دیگری داشته باشد.
کارآفرین یادش می‌رود كه شرایط تغییر می‌کند
در ایران پیچیدگی خاصی در زمینه شناخت محیط وجود دارد. تغییر در ایران همزمان، هست و نیست. برخی در ایران به چاه نفت متصل شده‌اند و توپ هم آنها را تکان نمی‌دهد، اما برخی هستند که چاه نفت ندارند و تغییر شرایط به‌راحتی آنها را زمین‌گیر می‌کند. شرکت‌های تولیدی فراوانی را می‌شود نام برد که در اثر واردشدن یک محصول خارجی و جدید و البته کارا و ارزان کاملا از بین رفته‌اند. در ایران تغییر شرایط یا هیچ تاثیری بر کسب‌وکارها ندارد یا به‌شدت بر آن تاثیر می‌گذارد. همان‌گونه که تغییر شرایط ممکن است کسب‌و‌کار را بالا ببرد، به‌آسانی هم پایین می‌کشد. با این حال بیشتر کارآفرین‌ها یادشان می‌رود كه شرایط تغییر می‌کند و خودشان را باید با آن وفق دهند. متاسفانه کارآفرین‌ها هم دچار خطا می‌شوند و موفقیت‌های دیگران را به حساب پول و پارتی می‌گذارند و شکست‌های خودشان را به حساب زیرآب‌زنی!
کارآفرین از ياد مي‌برد که پول پیش‌‌شرط کارآفرینی نیست
احتمالا شما هم مانند من اطراف خود کسانی را می‌شناسید که منتظرند همه شرایط جور شود و آن وقت یک کار بزرگ بکنند. تا به حال دیده نشده که همه شرایط آماده شود و به همین دلیل آنهایی که منتظرند هنوز به انتظار نشسته‌اند تا همه شرایط آماده شود. این مشکل در ایران دو‌چندان است. یک روز بیل نیست، یک روز قیف نیست. یک روز قیر نیست، یک روز تعطیل است. در ایران عواملی که دست به دست هم می‌دهند تا جلوی کار و فعالیت را بگیرند، از شماره بیرون است. پول یکی از عواملی است که برخی تصور می‌کنند اول باید پول را تهيه و بعد کار را شروع کنند. درست است که بدون پول نمی‌شود کار را شروع کرد، اما من نزدیک به هفت ماه بدون داشتن کوچک‌ترین سرمایه‌ای کارم را جلو بردم. طبیعتا در این هفت ماه به کسانی که برای من کار می‌کردند هم پولی پرداخت نکردم. گاهی وقت‌ها رابطه و ارتباط قوی مهم‌تر از پول است. دوستانی هم داشتم که بدون اینکه ظرفیت انجام کاری که می‌خواستم داشته باشند، از من پول‌های بالایی طلب می‌کردند که من هم خیلی زود آنها را از کسب‌و‌کارمان کنار گذاشتم.
کارآفرینی که در حال زندگی نمی‌کند یک کارآفرین مرده است
این یکی از سخت‌ترین کارهای دنیا است. در ایران، گذشته نقش مهمی دارد. آن‌قدر مهم است که اصغر فرهادی هم فیلمی در نقد این روحیه در فرانسه ساخته است! در مقابل گذشته اما برخی مانند من به آینده توجه دارند. گذشته، پولی است که خرج شده، درحالي‌كه آینده چکی است که هنوز نقد نشده است. ما فقط حال را داریم. در دانشگاه دوست نازنینی داشتم که دعا می‌کرد امتحان‌ها تمام شود و بعد هوا هم خوب شود و جیبش نیز پرپول باشد. طبیعی است که این اتفاق آن زمان هرگز نیفتاد. شاید گاهي پيش بيايد، اما این لذت‌ها پایدار نیستند. لذت پایدار، شادی است و شادی فقط در زمان حال اتفاق می‌افتد. کارآفرینی که بیش از حد در گذشته است یا آینده، یادش می‌رود پایش را روی زمین بگذارد.
پذیرش شکست و همیشه بازنده بودن
این بدترین اتفاقی است که ممکن است برای یک کارآفرین بیفتد. چیز عجیبی هم نیست. قوی‌ترین انسان‌ها هم در زمان‌هایی کم می‌آورند و آماده شکست می‌شوند، اما بدترین اتفاقی که ممکن است برای یک کارآفرین بیفتد، این است که از نظر ذهنی خودش را بازنده بداند. آن وقت دیگر کار تمام است.
انعطاف‌پذیری پایین
کارآفرینی از خلاقیت می‌آید. کارآفرین‌ها همیشه یک خلاقیت را به نوآوری تبدیل می‌کنند و نوآوری را به کسب‌و‌کاری پایدار؛ بنابراین همه کارآفرین‌ها روزی از انعطاف‌پذیری بالایی برخوردار بودند. اميدواريم روزی نیاید که یک کارآفرین اسیر ساخته‌هایش شود. روزی که یک کارآفرین تصور کند دستاوردهایش همیشگی است باید خودش را برای ترک صحنه آماده کند.
کمک نگرفتن از دیگران
کارآفرین‌ها تمایل بالایی به این دارند که همه کارها را خودشان انجام دهند و این آفتی است که حتی ممکن است کارآفرین‌هایی با تعداد زیادی کارگر و کارمند را هم گرفتار خودش کند. روحیه «خودم همه کارها را انجام می‌دهم» به‌شدت خطرناک است. کارآفرین معمولا در هر کاری خوب است و این در هر کاری خوب بودن باعث می‌شود نتواند به کمک دیگران بهترین باشد. هیچ کارآفرینی به‌تنهایی موفق نیست.
یادنگرفتن
اگر کارآفرین مدت زمان طولانی چیزی یاد نگیرد و تصور کند به مرحله‌ای رسیده که دیگران باید از او یاد بگیرند، این به معنای مرگ کسب‌و‌کارش است. یاد گرفتن لزوما به معنای دانشگاه رفتن نیست که تقریبا دانشگاه چیزی به انسان یاد نمی‌دهد. کارآفرین هر روز باید چیزی در مورد دنیا بیاموزد و همیشه برای تجربه‌های نو آماده باشد. به‌راحتی ممکن است کارآفرین در این تله خطرناک بیفتد و خودش را بی‌نیاز از یادگرفتن بداند.
بزرگ‌نمایی چالش‌ها
نق زدن طبیعی است. همه دوست دارند نق بزنند، اما کارآفرین نق نمی‌زند. کارآفرین عمل می‌کند و اگر روزی برسد که کارآفرین در برابر انبوه چالش‌ها خودش را ضعیف یا آنها را بزرگ ببیند حتما شکست می‌خورد. کارآفرینی مانند یک بندباز روی بندی است که روغن‌مالی شده؛ بندبازی که ترس به دلش راه بدهد می‌افتد.
این مهم نیست که اهداف برای خود کارآفرین چقدر روشن است، مهم این است که اهداف برای کسانی که برای او کار می‌کنند چقدر روشن است. اگر کسانی که اطراف کارآفرین جمع شده‌اند او را فردی غیرمعمولی بدانند، با خواسته‌هایی عجیب و غریب دچار مشکل می‌شوند. کارآفرین کسی است که دقیقا می‌داند چه چیزی می‌خواهد. او کاری را که انجام می‌دهند به‌روشنی می‌بیند و علاوه بر این، به‌خوبی به همه همراهانش هم منتقل می‌کند که دقیقا از آنها چه می‌خواهد.
تیم غیرحرفه‌ای
من در طول کارم بزرگ‌ترین آسیب‌ها را از کسانی خوردم که غیرحرفه‌ای بودند و خودشان را پشت کلمات پنهان می‌کردند. افراد زیادی اطرافم بودند که خوب حرف می‌زدند، اما خوب کار نمی‌کردند. آنها با خودشان دعوا داشتند و نمی‌دانستند چه می‌خواهند. روز و شب این افراد بسیار متغیر است و شما کانون توجه آنها می‌شويد. افراد غیرحرفه‌ای بیشتر از اینکه به خود کار فکر کنند، به حاشیه‌ها و روابط فکر می‌کنند. افراد غیرحرفه‌ای که ادعای حرفه‌ای بودن دارند، بزرگ‌ترین آسیب برای یک فعالیت کارآفرینانه در زمانی هستند که کسب‌و‌کار هنوز نوپا است. افراد غیرحرفه‌ای با خودشان انبوهی از مسائل را می‌آورند و با رفتن‌شان هم انبوهی از مسائل را باقی می‌گذارند. بنابراین کارآفرین‌ها برای اینکه دوام داشته باشند، باید سیستم جذب منابع انسانی فوق‌العاده حرفه‌ای داشته باشند و پیوسته نیروهای خلاق و جوان و پرانرژی را شناسایی کنند. کسانی که در سیستم‌های دولتی کار کرده‌اند، اگر وارد کسب‌وکارهای نوآورانه شوند، مشکلات فراوانی را در فعالیت‌های کارآفرین ایجاد می‌کنند.
مدیریت مالی ضعیف
بیشتر کارآفرین‌ها مدیران مالی ضعیفی هستند. فعالیت‌های کارآفرینانه، فعالیت‌های به‌شدت خلاقانه است و مدیران مالی قوی به‌شدت از خلاقیت فراری و دور! البته شاید برای مدیران مالی این حرف ناراحت‌کننده باشد، اما یک واقعیت است و مدیر مالی که کارش را خوب بلد باشد، این را مي‌پذيرد و بحثی نمی‌کند! با این حال وقتی کارآفرینی بحث‌های مالی و مالیاتی و حقوقی و قانونی را دست کم بگیرد ممکن است هم دچار مشکلات عجیب و غریب شود و هم اینکه فرصت رشد را از خودش بگيرد. دو دو تا چهار تا کردن و جمع کردن حساب‌ها و رسیدگی به ترازنامه و صورت سود و زیان و ده‌ها فعالیت دیگر حسابداری ممکن است وقت زیادی بگیرند. مهم‌تر از همه اینکه اصلا جذاب نیست، اما هنوز چاره‌ای نیست. بیشتر جوانانی که وارد دنیای کارآفرینی می‌شوند، تصاویری از اتاق‌ها و سالن‌های شیک و رنگی در ذهن دارند، درحالی‌که بیشترین حجم فعالیت‌های کارآفرین‌های موفق، سر‌وکله زدن با اعداد و ارقام است!
نداشتن چشم‌انداز
این داستان را دوست دارم. شخصی از کنار جمعی رد می‌شد. از اولی پرسید چکار می‌کنی. گفت مگر نمی‌بینی؟ دارم آجر روی آجر می‌گذارم. از دومی پرسید تو چکار می‌کنی؟ گفت دارم مسجدی می‌سازم که مردم در آن خدا را عبادت کنند. این داستان یک دنیا حرف دارد و هر کسی می‌تواند یک برداشت از آن داشته باشد. برداشت من این است که اینکه چه کاری می‌کنیم مهم نیست، مهم این است که به کارمان چگونه نگاه می‌کنیم. ما می‌توانیم آجر روی آجر بگذاریم، اما بدانیم که این آجر روی آجر گذاشتن ما به چه معناست؛ همین!
ترس از شکست
ترس از شکست، از خود شکست بدتر است. برخی از کمپانی‌های بزرگ دنیا برای شکستن ترس مدیران ارشدشان آنها را به بانجی جامپینگ می‌فرستند. شکست یک اتفاق طبیعی و معمولی است، اما ترس از شکست مانند خوره روح را می‌خورد. ترس از شکست مانند این است که کسی کار بدی کرده و می‌داند کسی جای دیگر مدرکی از او دارد و همیشه به او باج می‌دهد. ترس از شکست، باج دادن به شکست است. باید گذاشت اتفاق بیفتد. تا زمین نخوریم، بلند شدن را یاد نمی‌گیریم.
نداشتن تمرکز
ما همیشه زمانی کار دیگران را می‌بینیم که یا دارند روی فرش قرمز راه می‌روند و یا زمانی که پشت تریبون آمده‌اند و همه با خوشحالی و هیجان برای آنها دست می‌زنند. ما هرگز مشكلات آنها را و مهم‌تر از همه تمرکزی که آنها بر کارشان داشته‌اند را ندیده‌ام. کارآفرین‌ها زمانی که همه مشغول فعالیت‌های مختلف هستند و خبرهای مختلف را دنبال می‌کنند و وقت‌شان را پای برنامه‌های بی‌ارزش تلویزیونی هدر می‌دهند، روی کارشان تمرکز کرده‌اند و به‌شدت به کاری که می‌کنند و به بهتر شدن آن فکر می‌کنند. نداشتن تمرکز بدترین دردی است که به سراغ یک کارآفرین می‌آید و در کسب‌و‌کارهای بزرگ زمانی اتفاق می‌افتد که فلسفه وجودی‌ یک کسب‌و‌کار فراموش می‌شود و پول درآوردن بیشتر از هر راه ممکن جاي آن را مي‌گيرد.
دانش و مهارت کم
شما ممکن است چیز زیادی درباره کارهایی که در مجموعه شما انجام می‌شود ندانید، اما هرگز نمی‌توانید چیزی ندانید. دانش و مهارت کم و البته تلاش نكردن برای توسعه آن، به مرور کارآفرین‌ها را به اعماق می‌برد و او هر روز دور و دورتر می‌شود. رضا قطبی، رییس تلویزیون ایران پيش از انقلاب بود. او یکی از معدود مدیران موفق ایرانی بوده که ما خیلی کم او را می‌شناسیم. می‌گویند بارها پیش می‌آمده که پشت میز تدوین مي‌نشسته و فيلم‌ها را تدوین می‌کرده است. آگیلوی یکی از بزرگ‌ترین تبلیغات‌چی‌های دنیا است. او در کتاب معروفش می‌گوید هر چند وقت یک‌بار خودم همه کارهای یک پروژه را دست می‌گرفتم تا نشان دهم هنوز هم سرپا ایستاده‌ام. کار عار نیست!
انجام یک‌باره همه کارها
اگر بنز از روز اول می‌خواست این چیزهایی را که امروز می‌سازد بسازد، هنوز به پای ایران خودرو هم نرسیده بود. محصولات اپل در چند سال پیش را به ياد بياوريد. هیچ کاری هیچ‌وقت کامل نیست، فقط باید به این فکر کرد که بهترین کار را در بهترین زمان ممکن انجام دهیم. کسانی که می‌خواهند به‌سرعت بهترین‌ها و قوی‌ترین‌ها را ارايه کنند، باد آنها را خواهد برد.
رفتن پروژه‌های متعدد و بی‌ارتباط به هم
بیشتر کارآفرین‌ها مشکلی در گرفتن پروژه ندارند. آنهایی را که نمی‌توانند پروژه بگیرند کنار مي‌گذاریم. در ایران همیشه کار هست. آفتی که کارآفرین‌های خوب هم ممکن است دچار آن شوند، این است که تصور می‌کنند هر کاری را كه به آنها پیشنهاد می‌شود در ابتدای کار نباید رد کنند، درحالی‌که هرگز نباید افسار کسب‌و‌کار را دست مشتری داد. این ما هستیم که می‌دانیم می‌خواهیم چکار کنیم.
کارآفرینی هم‌زمان
هیچ کارآفرینی را ندیده‌ام که همزمان دو کارآفرینی موفق داشته باشد. هرگز نمی‌توان همزمان با یک تیر دو نشان را زد! این غلط است. یک نفر هرگز نمی‌تواند از دو نردبان همزمان بالا برود.
رویاپردازی نکردن
کارآفرینی ریشه در رویاپردازی دارد و زمانی که یک کارآفرین از منابع رویاپردازی دور می‌شود و دیگر نمی‌تواند رویاپردازی کند، مرگش فرارسیده است. کارآفرین باید قدر منابع رویاپردازی‌اش را بداند و همیشه به آنها متصل باشد.
فرهنگ سازمانی
فرهنگ سازماني، آخرین نكته و البته نه کم‌اهمیت‌تر از باقی موارد است. فرهنگ سازمانی عجیب‌ترین پدیده سازمان‌ها است. فرهنگ همه‌چیز سازمان‌ها است و هرگز نمی‌توان با انگشت آن را نشان داد. فرهنگ زمانی که مورد توجه جدی قرار نگیرد به نقطه آسیب تبدیل می‌شود.
منبع: http://mediamanager.ir


مطالب مرتبط
نظرات کاربران

ارسال نظر در مورد این مطلب:
نام شما : *
آدرس ایمیل : *
متن نظر : *
کد امنیتی :
Refresh Code

لطفا عبارت درج شده در تصویر بالا را در کادر زیر بنویسید

*
 


کليه حقوق اين سایت متعلق به ICTNEWS است.
انتشار مطالب با ذکر منبع و لینک به سایت مجاز است.
تماس با ما: 88946450  فرم تماس با ما
این پرتال قدرت گرفته از :
سیستم مدیریت پرتال و خبرگزاری دیاسافت
ارتباط با ما : 1000030200