http://www.ictnews.ir/
http://ictnews.ir
آرشیوی
کدام صفـحه‌نـمایش به دردمـان مـی‌خـورد؟
کدام صفـحه‌نـمایش به دردمـان مـی‌خـورد؟

ناوری‌های مورد استفاده در تولید صفحه‌های نمایش در چند دهه اخیر تحولات متنوعی داشته‌اند.

این موضوع به‌ویژه برای صفحه‌های لمسی به یک مساله مهم در صنعت همراه تبدیل شده و یکی از مزیت‌های رقابتی در این عرصه به‌شمار می‌رود. کاربران نه‌تنها انتظار دارند گوشی‌هایشان وضوح تصویر، کیفیت بالا و بدون تیرگی یا محوشدگی داشته باشند، بلکه به‌دنبال قیمت ارزان‌تر نیز هستند. در دنیای گوشی‌های هوشمند امروز، کاربر با گزینه‌های مختلفی روبه‌رو است و درک چندوچون کارکرد این گزینه‌ها اهميت زيادي دارد. با توجه به اینکه یکی از عوامل مهم در خرید گوشی، صفحه‌نمایش آن است، در این مقاله کوتاه با نگاهی به مهم‌ترین فناوری‌های این بخش سخت‌افزاری، مزایا و معایب هر یک را بررسی می‌کنیم.
ساختار یک صفحه‌نمایش
قبل از شروع بحث اجازه دهید نگاهی به طرح اساسی هر صفحه‌نمایش بیندازیم و اجزای مختلف آن را بررسي كنيم. ساده‌ترین تعبیر آناتومیک از یک صفحه‌نمایش این است که هر یک اساسا از لایه‌هاي مختلف تشکیل شده‌اند که در این میان، برخی از لایه‌ها عملکرد حفاظتی داشته و برخی دیگر یک ساختار برای انتشار نور دارند. صفحه‌های نمایش یک لایه اضافی دیگر با عنوان لایه TFT دارند که از ترانزیستورهايي برای حفظ درخشش پیکسل‌های تصویر تا زمان تازه‌سازی (Refresh) استفاده می‌کند. در‌صورتی‌که صفحه‌نمایش از نوع لمسی باشد یک پانل مجزا هم به لایه‌های گفته‌شده افزوده می‌شود. خود این پانل لمسی از فیلترها و لایه‌های درونی دیگری تشکیل شده که به‌منظور کاهش حساسیت به نور، حفاظت یا مواردی از این دست تعبیه شده‌اند. برای نمونه، فناوری گوریلا‌گلس یکی از این لایه‌های حفاظتی برای صفحه‌های لمسی است.
نگاهی به فناوری‌های موجود
صفحه‌هایی که از فناوری TFT استفاده می‌کنند، زیرشاخه‌ای از LCD با ترانزیستورهای فیلم باریک هستند. هر صفحه‌نمایش مجهز به فناوری TFT LCD ماتریس است و این یعنی هر پیکسل صفحه به یک ترانزیستور یا خازن وصل می‌شود که به نوبه خود وظیفه نگهداری حالت پیکسل را بر عهده دارد. در این فناوری پیکسل‌ها به‌عنوان کوچک‌ترین واحدهای تصویر در یک ماتریس دوبعدی مرتب شده‌اند. درون هر یک از پیکسل‌های ماتریس یک ترانزیستور تعبیه شده، در نتیجه می‌تواند با مصرف انرژی پایین و سرعتی قابل قبول تصویر را تازه‌سازی کند. با توجه به این موضوع یکی از ایرادهاي اصلی فناوری TFT این است که در صورت آسیب‌دیدن این ترانزیستورها از طریق نوسان‌های ولتاژ و ضربه، پیکسل‌ها آسیب دیده و از بین می‌روند. وقتی یک صفحه TFT را با LCD معمولی مقایسه می‌کنید متوجه خواهید شد که تصاویر و متن‌های TFT با یک زمان پاسخ سریع‌تر وضوح بیشتری هم دارند.
در کنار LCD و زیرشاخه‌های آن چون TFT، فناوری دیگری خودنمایی می‌کند که آن را با برچسب AMOLED می‌شناسیم. در واقع تفاوت بین این دو رویکرد در یک نکته ساده خلاصه می‌شود: صفحه‌های LCD از دریچه‌ها یا ترانزیستورها برای انتقال نور استفاده می‌کنند، درحالی‌که صفحه‌های AMOLED از طریق برخي دیودهای آلی این کار را انجام می‌دهند. توصیف ورودی‌ها و خروجی‌های این دو فناوری کار ساده‌ای نیست، اما به‌طور خلاصه می‌توان گفت، صفحه‌های LCD با یک نور زمینه‌ای در حالت روشن کارشان را شروع می‌کنند؛ در این فناوری باید نورهایی مشکی، سفید و رنگی از صفحه منتقل شوند. در این صفحه‌ها با توجه به بالانسی که بین شفافیت و رنگ ایجاد می‌شود، با طول عمر بیشتری مواجه هستیم.
صفحه‌های OLED در مقابل برای انتقال رنگ مشکی به انتقال نور نیازی ندارند و به همین دلیل هم مصرف انرژی کمتری در مقایسه با TFT یا LCD دارند. این فناوری با توجه به ایجاد گسترده‌های رنگ شفاف، تصاویر روشن‌تری دارد و با این حال ایرادهايي هم در آن دیده می‌شود. برای نمونه همین شفافیت بیشتر موجب می‌شود که برخی از رنگ‌ها مثل رنگ سبز، بیش از اندازه اشباع شوند. افزون بر این، طول عمر OLED کمتر از LCD است؛ عمدتا به این دلیل که رنگ‌های قرمز و آبی در این صفحه‌ها به‌تدریج از بین می‌روند و توازن‌شان با رنگ سبز را از دست می‌دهند. یکی دیگر از ایرادهاي OLED را می‌توان هزینه‌های بالای تولیدش در نظر گرفت. توانایی محدود تولید این فناوری حتی باعث شد برخی از شرکت‌ها مثل اچ‌تی‌سی در تولید برخی محصولات‌شان از AMOLED به LCD سويیچ کنند.
شرکت سامسونگ در تولید گوشی‌‌های سری گلکسی از فناوری Super AMOLED استفاده کرد که در مقایسه با نسخه قبلی این فناوری قطعات کمتری داشته و در ارايه تصاویر عملکرد بهتری از خود نشان می‌دهد. این شرکت مدعی است صفحه‌های نمایشی که از این فناوری استفاده می‌کنند، 20درصد مصرف باتری کمتری دارند و در مقابل نور شدید خورشید تا اندازه 80درصد بازتاب را کاهش می‌دهند. زاویه دید 180درجه و نیز افزایش 20درصدی شفافیت از ویژگی‌های دیگر صفحه‌های Super AMOLED شمرده مي‌شوند.
استیو جابز در روزی که قرار بود برای اولین بار تبلت آی‌‌پد را معرفی کند، اعلام کرد که دستگاه جدید اپل از فناوری IPS استفاده می‌کند. این فناوری‌ هم همانند TFT زیرشاخه‌ای از فناوری LCD است که پیش از این برای اولین بار توسط شرکت هیتاچی معرفی شده بود. در آن زمان هدف اصلی از توسعه IPS افزایش میدان دید (تا 178 درجه) و رفع مشکلات رنگ در مدل‌های LCD عنوان شد. در ابتدای معرفی این فناوری با توجه به هزینه‌های بالایی که داشت، تنها روی برخی از سیستم‌های حرفه‌ای نصب شد، اما در طول زمان به تولید انبوه رسید و آ‌ی‌پد اولیه و مک‌بوک‌ایر از دستگاه‌هایی بودند که با IPS به تولید انبوه رسیدند. با توجه به این موضوع دیگر فناوری‌های LCD زاویه دید بسیار کمتری نسبت به IPS دارند.
شرکت اپل تصمیم گرفت با انتشار نسخه‌های جدید تبلتش، صفحه‌نمایشی با فناوری بهتر عرضه کند. فناوری Retina حاصل تلاش‌های اخیر این شرکت در حوزه صفحه‌های نمایش است که بر پایه IPS ساخته شده‌اند. در این فناوری افزون بر اینکه زاویه دید تا حد قابل قبولی افزایش یافته، با تراکم پیکسلی شگفت‌انگیزی مواجه‌ایم که تصاویر را در فواصل عادی طبیعی جلوه می‌دهند. در واقع هرچه تراکم پیکسلی بیشتر باشد، امکان تفکیک پیکسل‌ها از کاربر گرفته می‌شود و از این رو یک تصویر یکدست و یکپارچه خواهد دید.
امروزه در میان فناوری‌هایی که آنها را به‌طور اجمالی معرفی کردیم، دو رقیب اصلی وجود دارند که یکی را سامسونگ و دیگری را اپل توسعه داده است. در ادامه با درنظر گرفتن مولفه‌های موثر بر کیفیت یک صفحه‌نمایش بین این دو فناوری از دو غول صنعت همراه مقایسه‌ای انجام می‌دهیم.
مقایسه فناوری‌های اپل و سامسونگ
اگر محصولی اپلی مثل آی‌فون 4S یا آخرین نسخه مک‌بوک‌ایر دارید، دستگاه شما به فناوری Retina مجهز است. این استاندارد اپل در تولید صفحه‌های نمایش به‌گونه‌ای طراحی شده که محتوای پیکسلی آن با چشم غیرمسلح قابل شناسایی نیست. این بدان معنی است که اگر از یک فاصله طبیعی به صفحه‌نمایش نگاه کنید قادر به تفکیک پیکسل‌ها از هم نخواهید بود. همین مساله موجب شده تا فناوری Retina را یکی پیشرفت تکاملی مهم در عرصه تولید صفحه‌نمایش بدانند. در مقابل همان‌طور که گفتیم، فناوری Super AMOLED مخصوص شرکت سامسونگ است. در این فناوری کره‌ای، پیکسل‌های صفحه، نور مخصوص به خودشان را تولید می‌کنند و در مقایسه با LCD نیازی به نور پس‌زمینه ندارند. اما نسخه Retina در واقع فناوری‌ای مبتنی بر مدل سنتی LCD TFT است که با به‌کارگیری فناوری دیگری به نام IPS زاویه دید را افزایش می‌دهد. افزون بر این، تعداد پیکسل‌ها در هر اینچ یک صفحه Retina به اندازه‌ای است که به‌سختی می‌توانید آنها را از هم جدا کنید (‌برای نمونه، آی‌فون 4S در هر اینچ 326 پیکسل دارد). در اینجا با بررسی مولفه‌های اصلی‌ای که در کیفیت یک صفحه‌نمایش نقش دارند، دو فناوریSuper AMOLED و Retina را با هم مقایسه می‌کنیم.
مصرف باتری‌
می‌دانیم صفحه‌های LCD برای تولید رنگ‌ها به یک نور پس‌زمینه نیاز دارند، به همین دلیل هم این فناوری در تولید رنگ‌های تیره با مشکل مواجه می‌شود؛ چراکه حتی برای این نوع رنگ‌ها هم به این نور احتیاج دارد. همین مساله طول عمر باتری را در مجموع کاهش می‌دهد، از این رو از این منظر صفحه‌های سامسونگی را باید گزینه مناسب‌تری دانست.
بازتولید رنگ و وضوح
اگر نگاهی به یک تصویر واحد در دو صفحه Retina و AMOLED بیندازید، متوجه خواهید شد که صفحه‌های Retina از نظر وضوح و کیفیت رنگ یک سر و گردن بهتر از AMOLED هستند. در واقع فناوری AMOLED با نور خورشید از اساس مشکل دارد و در زیر این نور تصاویر خوبی به شما نمی‌دهد و برخی مواقع حتی نمی‌توانید تشخیص دهید گوشی یا تبلت شما روشن است یا خاموش. یکی از دلایل اصلی شرکت سامسونگ برای تولید نسخه Super همین مساله بود. AMOLEهای ساده‌تر ایراد دیگری هم دارند و تصاویرشان از منظر رنگ، اشباع زیادی دارد و در نتیجه کمی رنگ‌ها در آن غیرطبیعی به‌نظر مي‌رسند. در مقابل Retina رنگ‌های خیلی طبیعی‌تری ارائه می‌کند. در مجموع می‌توان ادعا کرد با توجه به تراکم پیکسلی و روشنایی صفحه‌نمایش، فناوری اپل در این زمینه عملکرد بهتری از فناوری سامسونگ دارد.
پیکسل‌سازی
در هیچ‌یک از گوشی‌هایی که فناوری Retina دارند متوجه وجود پیکسل‌ها در دستگاه نمی‌شوید. نرخ بالای تراکم پیکسل (ppi) در این فناوری مزیت زیادی برای تولید تصاویر زنده و طبیعی‌تر دارد. در مقابل در گوشی‌های AMOLED می‌توانید با کمی دقت متوجه حضور پیکسل‌های صفحه‌نمایش شوید. اگرچه این مساله برای ارزیابی دو صفحه‌نمایش معیار چندان مهمی نیست، باید بگوییم اپل عملکرد بهتری در این زمینه داشته است.
ضخامت صفحه‌نمایش
گفتیم در صفحه‌های AMOLED لایه‌ای که نور پس‌زمینه تولید می‌کند حذف شده است. در نتیجه مدل‌های Retina که زیرشاخه‌ای از LCD هستند با توجه به داشتن این لایه اضافی، ضخامت بیشتری هم دارند. به همین دلیل هم اکثر گوشی‌های سامسونگ در مقایسه‌ با گوشی‌های اپل ضخامت کمتری دارند.
زاویه دید
اگرچه افزودن فناوری IPS به Retina زاویه دید این صفحه‌ها را بیشتر می‌کند، با این همه در صورتی که کمی زاویه دیدتان را افزایش دهید متوجه تغییراتی در وضوح تصویر خواهید شد. با اینکه اپل با استفاده از این فناوری توانسته زاویه دید را تا حد زیادی افزایش دهد اما با توجه به افت کیفیت تصویر، می‌توان فناوری سامسونگ را در این زمینه موفق‌تر دانست؛ چرا که در اکثر موارد با تغییر زاویه تغییری در کیفیت تصویر مشاهده نمی‌شود.
شفافیت و کنتراست
آی‌فون‌های اپل در مقایسه با گلکسی‌های سامسونگ شفافیت و کنتراست بهتری دارند. در واقع فناوری Retina به شکلی طراحی شده که شفافیت تصویر را در عین کاهش مصرف باتری حفظ کند.
با توجه به آنچه تا کنون گفته شد، برای انتخاب صفحه‌نمایش باید به مولفه‌هایی چون مصرف باتری، بازتولید رنگ، وضوح، پیکسل‌سازی، زاویه دید، شفافیت و کنتراست توجه کنید. دیدیم نظر به وجود یک لایه اضافی در صفحه‌های Retina ضخامت و مصرف باتری گوشی‌های اپل افزایش می‌یابد و از این‌رو اگر باتری دستگاه برایتان مهم است، فناوری سامسونگ انتخاب شایسته‌تری است. در مقابل درصورتی‌که می‌خواهید تصاویری زنده‌تر و طبیعی‌تر داشته باشید، با توجه به تراکم پیکسلی بالای Retina گوشی‌های اپل گزینه بهتری هستند. در مورد زاویه دید نظر دقیقی نمی‌توان داد، اما اگر این مساله برایتان مهم است و می‌خواهید با افزایش زاویه دید، کیفیت تصویر پایین نیاید، Super AMOLED در این زمینه بهتر عمل می‌کند.
در این مقاله مرور کوتاهی بر انواع صفحه‌نمایش داشتیم و دو فناوری مهم را با یکدیگر مقایسه کردیم. در اینجا برای کسانی که قصد خرید دارند چند توصیه آورده‌ایم:
اگر زیاد متن می‌خوانید یا وب‌گردی می‌کنید، صفحه‌نمایشی بخرید که وضوح بیشتری دارد. برای مثال کاربرانی که مهم‌ترین کار آنها استفاده از متن، ایمیل و... در طولانی‌مدت است توصیه می‌شود که به جای صفحه‌نمایش‌های AMOLED، به مدل‌های LCD نظری بیندازند؛ چراکه LCDها به لحاظ وضوح تصویری كيفيت بالاتري نسبت به AMOLED دارند.
اگر بیشتر با تصاویر و فیلم‌ها سر و کار دارید، توصیه می‌کنیم با توجه به مقایسه‌ای که بین صفحه‌های Retina و Super AMOLED انجام دادیم، یکی را نظر به مولفه‌های شخصی‌تان انتخاب کنید. این صفحه‌های نمایش به‌علت میزان کنتراست بالاتر،‌ روشنایی بیشتر و کیفیت و وضوح بیشتر نسبت به اغلب LCD‌ها،‌ گزینه مناسبی‌تری برای دیدن فیلم یا عکس هستند.


مطالب مرتبط
نظرات کاربران

ارسال نظر در مورد این مطلب:
نام شما : *
آدرس ایمیل : *
متن نظر : *
کد امنیتی :
Refresh Code

لطفا عبارت درج شده در تصویر بالا را در کادر زیر بنویسید

*
 


کليه حقوق اين سایت متعلق به ICTNEWS است.
انتشار مطالب با ذکر منبع و لینک به سایت مجاز است.
تماس با ما: 88946450  فرم تماس با ما
این پرتال قدرت گرفته از :
سیستم مدیریت پرتال و خبرگزاری دیاسافت
ارتباط با ما : 1000030200